Wrażenie ogólne
Szpice urzekają swą piękną szatą, nastroszoną z powodu obfitego
podszerstka. Szczególnie imponujący jest bujny, przypominający
grzywę, kołnierz wokół szyi (kryza) oraz obficie owłosiony ogon,
noszony dumnie nad grzbietem. Lisia głowa z czujnymi oczami oraz
małe, spiczaste, blisko osadzone uszy, nadają szpicowi jedyny w
swoim rodzaju, charakterystyczny, zadziorny wygląd.
Usposobienie
Szpic wilczy/keeshond jest zawsze czujny, o żywym usposobieniu i
niezwykle oddany swemu właścicielowi. Jest bardzo pojętny i łatwy
do wyszkolenia. Jego naturalny brak zaufania w stosunku do obcych
oraz brak instynktu myśliwskiego czynią go nie tylko idealnym psem
stróżującym, zarówno na użytek domowy, jak i gospodarski, ale też
wspaniałym psem do towarzystwa i rodzinnym. Nie jest ani lękliwy,
ani agresywny. Odporność na warunki pogodowe, krzepkość oraz
długowieczność to jego szczególnie wyróżniające cechy.
Głowa
Średniej wielkości głowa szpica, widziana z góry, jest najszersza
z tyłu i zwęża się w klin w kierunku czubka nosa. Nos: nos
okrągły, mały i czysto czarny. Kufa: kufa nie jest wydłużona i
pozostaje w harmonijnej proporcji do czaszki (mniej więcej 2:3)
Wargi: nieprzesadne, ściśle przylegające do szczęki i żuchwy; nie
tworzą fałd w kącikach. Całkowicie czarne. Uzębienie: szczęka i
żuchwa normalnie rozwinięte, w pełnym zgryzie nożycowym, tj. górny
łuk siekaczy ściśle zachodzi na dolny, a zęby ustawione są pionowo
względem szczęki i żuchwy. 42 zęby, zgodnie z wzorem zębowym psa.
Mocne kły dokładnie zachodzą na siebie. Zgryz cęgowy dopuszczalny.
Policzki: policzki łagodnie zaokrąglone, ale nie wydatne. Oczy:
oczy średniej wielkości, kształtu migdała, lekko skośne, ciemne.
Powieki czarne. Uszy: małe, osadzone wysoko i stosunkowo blisko
siebie; trójkątne i spiczaste; noszone zawsze pionowo, sztywne na
końcach. SZYJA: średniej długości, szeroka u nasady między
łopatkami; nieco łukowata, bez podgardla; okryta grubym, gęstym
włosem, tworzącym bogatą kryzę.
Ogon
Osadzony wysoko; średniej długości. Skierowany w górę i zakręcony
do przodu nad grzbietem; prosty od nasady. Spoczywa stabilnie nad
grzbietem; pokryty bardzo gęstym włosem. Podwójny skręt na końcu
ogona jest dopuszczalny.
WŁOS
Szpic niemiecki wilczy/ keeshond ma szatę dwuwarstwową, składającą
się z prostych i wyraźnie nastroszonych włosów okrywy i krótkiego,
gęstego podszerstka, o strukturze bawełny. Głowa, uszy, przód
przednich i tylnych kończyn oraz łapy – okryte krótkim, gęstym
(aksamitnym) włosem. Reszta tułowia okryta długą, bogatą szatą.
Włos nie może być falisty, kędzierzawy, ani kosmaty; na grzbiecie
nie może być przedziałka. Szyja i łopatki porośnięte gęstą grzywą.
Na tylnych stronach przednich kończyn obfite frędzle, z tyłu
obfite portki sięgające stawu skokowego. Ogon obficie owłosiony.
Szata nie może wyglądać na wymodelowaną.
Maść
Szary cieniowany szpic wilczy/keeshond: kolor szary cieniowany to
srebrnoszary z czarnymi koniuszkami włosów. Kufa i uszy ciemnego
koloru. Wokół oczu wyraźne „okulary” w postaci delikatnie
zarysowanej czarnej linii, biegnącej od zewnętrznego kącika oka do
dolnego kącika ucha; towarzyszą im wyraźne znaczenia i
cieniowania, tworzące wyrazistą, krótką brew. Kryza i „uprząż” na
łopatkach – jaśniejsze. Przednie i tylne kończyny srebrzysto szare
bez śladu czarnych znaczeń poniżej łokci i kolan, z wyjątkiem
delikatnego rysunku na palcach. Czarny koniec ogona. Spodnia część
ogona i portki – w jasnym, srebrnoszarym odcieniu.
Kończyny przednie
Wygląd ogólny: proste; dosyć szeroko rozstawione, o mocnym kośćcu.
Łopatka: dobrze umięśniona i mocno związana z klatką piersiową.
Długa i dobrze kątowana. Ramię: mniej więcej tej samej długości,
co łopatka, tworzy z nią kąt 90 stopni. Łokieć: mocny, ściśle
przylegający do klatki piersiowej; ani odstający, ani ustawiony
podsiebnie. Przedramię: średniej długości w stosunku do ciała;
mocne i zupełnie proste. Na tylnej krawędzi frędzle. Śródręcze:
mocne, średniej długości; nachylone pod kątem 20° w stosunku do
pionu. Łapa: jak najmniejsza; okrągła i zwarta, o dobrze
wysklepionych i zwartych palcach, zwana kocią. Pazury i opuszki
jak najciemniejsze.
Kończyny tylnie
Wygląd ogólny: bardzo umięśnione i obficie owłosione aż do stawów
skokowych, proste i równoległe. Udo i podudzie: udo i podudzie
mniej więcej równej długości. Kolano: mocne, umiarkowanie
kątowane; w ruchu nie odchylane na zewnątrz, ani do środka.
Śródstopie/staw skokowy: śródstopie średniej długości, bardzo
mocne i pionowe względem podłoża. Stopa: jak najmniejsza; okrągła
i zwarta, o dobrze wysklepionych i zwartych palcach, zwana kocią.
Opuszki grube i twarde. Pazury i opuszki jak najciemniejsze.